مسخ

شاهوی عزيز

کسی گل سرخ لای کتاب هندسه ام را نديد
شايد اگر مادر بزرگم زنده بود ...

پدر آن شب اگـر خوش خلوتی پيدا نميکردی
تو ای مادر اگر شوخ چشمــــی ها نميکردی
و تو ای آتش شـــــــهوت ،شرر برپا نميکردی
کنون من هم به دنيـــــــــــــا بی نشان بودم
پدر آن شــب خيانت کرده ای شايد نميدانی
به دنيايم هدايت کــــــرده ای شايد نميدانی
از اين بابت جنايت کـــرده ای شايد نميدانی
...

هيلاکی ره نجيکم کـــــــــــــه ره نجی من نيه
دانيشتوی خاکيکم کـــــــــــــه خاکــی من نيه
ناسراوی ناويکــــــــــم کــــــــــــه ناوی من نيه
گريانی ژانيکـــــــــــم کــــــــــــه ژانــی من نيه
زاده ی له ززه تيکم لـــــــــــــه ززه تی من نيه
به مه رگيکيش ده مرم کــــه مه رگی من نيه

بوی موهات زیر بارون
بوی گندمزار نمناک
بوی سبزه زار خیس
بوی خیس تن خاک

جاده های مهربونی
رگهای آبی دستات
غم بارون غروب
ته چشمات تو صدات

قلب تو شهر گل یاس
دست تو بازار خوبی
اشک تو بارون روی
مرمر دیوار خوبی

ای گِل آلوده گل من
ای تن آلوده دل پاک
دل تو قبله این دل
تن تو ارزونی خاک

یاد بارون و تن تو
یاد بارون و تن خاک
بوی گل تو شوره زار
بوی خیس تن خاک

همیشه صدای بارون
صدای پای تو بوده
همدم تنهائیام
قصه های تو بوده

وقتی که بارون می باره
تو رو یاد من میاره
یاد گلبرگ های خیست
روی خاک شوره زاره

ای گِل آلوده گل من
ای تن آلوده دل پاک
دل تو قبله این دل
تن تو ارزونی خاک

باورت کردم ،نه چنان که در خور توست ،آنچنان که تمنایم بود
باورت کردم ،نه بدانگونه که میبایست ،آنچنان که بود
باورت کردم ،نه از سادگی خویش ،از دورنگی نگاهت ،از بغض متملق گلویت ،از سکوت متعفن لبانت ،نه از مردانگیهایت
باورت کردم چون شاید اینگونه میخواستمت که بودی ،نه آنچنان که هستی
باورت کردم ،راست بدینسان که مینمودی و ... اکنون نامت ضجه ایست استوار به شکنجه روحم
و من در شش و پیش خواستنت همچنان مانده ام
...

تمام عمر بستيـــم و شکستيم
بجز بار پشيـــــــــمانی نبستيم
جوانی را سفر کـــــرديم تا مرگ
نفهميديم به دنبال چه هستيم

بودن يا نبودن
بحث در اين نيست ،
وسوسه اين است!

دوستت دارم

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخواننـــد بيخبر نرود

آئینه ،پیراهن ،هوا ،آهنگها ،پدر ،مادر ،خانه،مردم ،تاکسی ها ،خیابان ها ،کوچه ها ...
همه چیز تکراریست ،
همه چیز تکراری ...
دوستی نیست که صدایم زند ،
نگاهم کند ،
گله هایم را گوش کند ،
نوازشم کند ،
دلداریم دهد ،
برایم آواز بخواند ،
برای سلامتیم گیلاس بزند ،
از دستم دلخور شود ،
تحقیرم کند ،
به من بخندد ...
دیگر حتی تلفنم هم سکوت اختیار کرده است ،
اما ... اما من دوست جدید نمیخواهم ،
دوست نو ارزانی نوجوانان نو ،
از سکوت تا به حال اینگونه نترسیده بودم ،
از لاقیدی ،
شاید دلم تنگ کسی است ،
شاید دلم آرزومند کسی است ،
چشمان کم سوی مبهوتم در میان این همه رنگ ،
تنها نقره ای براق تورا میجوید ،
ملتمس دیدن خاکستری صیقلی لطیف روی توست ...

... کجائی؟

افسانه دود و باران جذاب و وسوسه انگيز باز هم خاطرات ...

آشيانه سگهای ولگرد

عجب آشفته بازاريست دنيا...؟!

شـــرم نکردی؟!
دستت نلرزيد؟!

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است ...

ممناطبیخهطمنتطاد بنتابیمنتابسالبهمت بنتااتهتهابی ا نا تانیت تااتللبیمنتی
لینتالبیالنتلابینتلبیناالبالالبیممتالبییماهقفقخهثحخمیطب لبنتنتبت
بیوتلاسثقعغستیثبا تیابلذیتلانتسفانالنابلینستالابتبل د
تلبتنمیتاباننتنتتاتابتالبتابیال لبابیمنال تالبتلالی
نتلباینتخهیخهخهخهقثح6عث5498 ل
4ذقدماهغفقدمغ8غق65غفه
لبمنتب85ق86585
عفهتل56ب
مل
تعجب نکنید! بعضی وقتا اینجوری میشم ...

یه درخت خشک و بی بر میون کویر داغ
توی تهمونده ذهنش نقش پررنگ یه باغ
شاخه سبز خیالش سر به آسمون کشید
بر و دوشش همه پر شد ز اقاقی سفیـــد
زیر سایه خیالی کـــــــم کمک چشماشو بست
دید دوتا کفتر چاهی روی شاخه هاش نشست
اولی گفت اگه بارون باز ببـــــاره تو کویر
دیگه اما سر رسیده عمر این درخت پیر
دومی گفت که قدیما یادمه کویر نبود
جنگل و پرنده بــــــــود و گذر زلال رود
کفترها از جا پریدن با یه دنیا خاطره
اون درخت اما هنـــوزم تو کویر باوره